اخبار برگزیده

خدايا شكرت كه آقاي فوتبال دنيا نيستيم!

در نكوهش تحقير يك تيم 200 دلاري كه شرافتمندانه جنگيد

ذوب‌آهن در مرحله پلي‌آف ليگ قهرمانان با تيمي به نام آيزاوال از هندوستان مصاف داد و در حالي كه تا اواخر مسابقه با نتيجه يك بر يك برابر اين تيم متوقف شده بود، با دو گل ديرهنگام بازي را سه بر يك به سود خودش به پايان برد. بعد از اين بازي اما به طور عجيبي شاهد تحقير حريف هندي توسط ذوبي‌ها بوديم. امير قلعه‌نويي گفت در اين بازي يك سيستم جديد به نام «يك ده صفر» ياد گرفته و قاسم حدادي‌فر هم تكليف يك ميليارد و 300ميليون نفر را روشن كرد و گفت هندي‌ها كلا بايد به ورزش‌هاي ديگر فكر كنند! خوب است كه ما برزيل و اسپانيا نيستيم و قاسم حدادي‌فر كاپيتان رئال مادريد نيست، وگرنه معلوم نيست چطور با بقيه مردم دنيا حرف مي‌زديم. واقعا خدا به ما لطف كرده كه جزو بزرگان دنياي فوتبال نيستيم، 40سال است قهرمان جام ملتهاي آسيا نشده‌ايم، 40سال است حسرت رسيدن به المپيك را به سينه مي‌كشيم و در همين مسابقات ليگ قهرمانان آسيا هم 25سال است جام نگرفته‌ايم. آدم گاهي فكر مي‌كند اينها بداقبالي و ناتواني است، اما ادبيات عجيب ذوبي‌ها نشان داد روزي صد هزار بار بابت اين نتوانستن‌ها بايد شكرگزار درگاه ايزدي باشيم. در غير اين صورت لابد اصلا قابل نمي‌دانستيم جلوي تيمي از هند وارد زمين شويم!

آنطور كه در تصاوير تلويزيوني كاملا مشهود بود، آيزاوال در اين بازي بسيار سختكوشانه و شرافتمندانه بازي كرد و خيلي فراتر از تيمي بود كه بازيكنانش ماهي 200دلار دستمزد مي‌گيرند. به هر حال آنجا لابد كارخانه ذوب‌آهن ندارند كه كارگران كنار كوره عرق بريزند و پولش صرف فوتبال شود. يا ندارند يا اگر هم دارند اين پول را خرج اداره مملكتي مي‌كنند كه 17برابر ما جمعيت دارد. شايد اگر آنجا هم دست فوتباليست‌ها توي جيب دولت و ملت بود، امثال آيزاوال مي‌توانستند با تدارك بهتري وارد اين مسابقات شوند و اين طور طعنه و كنايه نشنوند. در نهايت حريفي كه بعد از چند مسافرت طولاني از دهلي به تركيه و از تركيه به اصفهان آمد، واقعا تيم نجيب و زحمتكشي بود و هرگزهم نمي‌توان از دفاع مطلق بازيكنان آن ايراد گرفت؛ چه اينكه بسياري از تيم‌هاي ايراني هم در همين آسيا گاهي مجبور مي‌شوند چنين نمايش‌‎هايي داشته باشند. يك بار ديگر برويد فيلم بازي ايران و كره سال2013 در اولسان را تماشا كنيد و ببنيد عصاره فوتبال اين مملكت با چه نمايشي راهي جام‌جهاني شد. با اين وجود ظاهرا دوستان ما در اصفهان انتظار داشتند بازيكنان ريزجثه آيزاوال سراپا حمله باشند و آتش روي دروازه ذوب بريزند. معلوم نيست اگر همين جثه كوچك هندي‌ها نبود، تيم ايراني غير از سانترهاي پشت سر هم چطور مي‌توانست گل‌هاي صعودش را به آيزاوال بزند. دم هندي‌ها گرم كه هر چه داشتند كف دست‌شان گذاشتند و مردانه جنگيدند. در اين بازي هم اگر قاب زشتي وجود داشت، صرفا مربوط به تمارض‌هاي تمام‌نشدني يكي مثل مرتضي تبريزي براي گرفتن پنالتي در مقابل اين حريف گمنام مي‌شد؛ همان بازيكني كه بعد از گلزني تصور كرد دروازه بارسلونا را باز كرده و به سمت مقصدي نامشخص «هيس» نشان مي‌داد!

همشهری ورزشی


خدايا شكرت كه آقاي فوتبال دنيا نيستيم!

خدايا شكرت كه آقاي فوتبال دنيا نيستيم!

خدايا شكرت كه آقاي فوتبال دنيا نيستيم!

 


منبع این نوشته : منبع
آخرین جستجو شده ها